「 ShootingStar - 00 」

posted on 06 Nov 2009 23:22 by zyxilicx

ส้นตีนนนน เป็นเหี้ยไรว่ะ

มึงมีสิทธิ์เหี้ยอะไร มานั่งยอดคำหวานริกะวะสัด มึงเลิกกับแฟนมึงแล้วไงมาเล่าให้ริกะฟังหาพ่อมึงเหรอ มึงก็น่าจะเห็นไอ้สิ่งที่ริกะตอบมึงบ้างนะ

 มึง : ไง
ริกะ : ไง
มึง : เล่นเกมอยู่ปะ
ริกะ : เปล่า วาดรูป
มึง : อาฮะ อยาดคุยด้วย โดนทิ้ง
ริกะ : อะนะ 
มึง : นอนไม่หลับอะ
ริกะ : อะนะ ก็ลองกินนมอุ่นๆสิ
มึง : .... มานเศร้า
ริกะ : เอาน่า ชีวิตไม่ได้มีหนเดียวนี่
มึง : นั่นสินะ ความจริงก็สนใจอีกคนนึงอยู่
ริกะ :  อื้ม พยายามเข้านะ
มึง :  คนนั้นนะ
ริกะ : อะฮะ ในหลายๆเรื่อง
มึง : กำลังคุยทาง m กับเราอยู่นี่ไง
ริกะ : เหอะๆ

ดูนะมึงไอ้คำตอบของริกะที่ตอบมึงอะ เห็นก็น่าจะรู้ว่าแม่งเกลียดมึงขนาดไหน มึงควายหรือแกล้งโง่กันแน่วะ ทุกครั้งอะมึงริกะไม่เคยชอบมึงเลยตั้งแต่ม.1 มึงรู้ไหมว่าริกะแม่งชอบใคร พี่ปอนด์!!! ใช่มันชอบพี่ปอนด์ แล้วยิ่งมึงคุยไม่เข้าท่าชวนคุยไม่เข้าเรื่องแม่งยิ่งทำให้ริกกะจากที่เฉยๆกับมึงเห็นมึงเป็นเฟื่อนคนนึงยิ่งเกลียดมึงเข้าไปอีก
 
 มึงมาถามว่าในฟิคมึงจะให้อีวานแยกกลุ่มกับริกได้ไหม ริกะมันก็บอกว่าโอเคไป แล้วมึงถามว่าถ้าโนรุตายริกจะทำยังไง ริกะมันก็บอกมึงว่า
 
"ไม่เดินทางต่อแล้วกลับไปพึ่งที่พึ่งเดิมคืออีวาน เพราะริกมันพึ่งโนรุมาตลอด โนรุตายที่พึ่งทางใจก็หายไป"
 
มึงก็น่าจะจบไม่ใช่เหรอวะ? จะขะยั้นขะยอให้ริกะพึ่มึงทำไม มึงสำคัญมากขนาดนั้นไงวะ
แล้วไอ้ฟิคที่มึงแต่งอย่างภูมิใจนักหนาอะ มึงรู้ไหมทำไมริกะไม่อ่าน ทำไมคนอื่นไม่มีใครเม้น
กเพราะว่าแม่งภาาาห่วยแตกสิ้นดี!!!!
ริกถึงจะห่ามเอาแต่ใจแต่ไม่เคยเรียกใครใช้กูกับมึงเว้ย มีแต่กูเนี่นแหละที่ใช้ ถึงจะเถียงว่าตัวจริงใช้ที่โรงเรียนบ้าง แต่นี้มันมาสคอตเว้ย กูก็ว่าริกะมันเขียนประวัติดีแล้วนะเว้ย แล้วก็อีวานเนสพูดครับทุกคำว่ะ โนรุด้วย!! มึงรู้จักภาษาดอกไม้สวยงามในนิยายแฟนตาซีไหมวะ ไม่ใช่นิยายราคาถูก!!
 
“เฮ้ย! ..... ยุ่งไรกับกูนักหนาวะแกคิดว่าแกเป็นใครถึงพูดยังกับว่ากูเป็นผู้หญิงฮ้า!!!” ริกตะคอกกลับทันที 
 
ไอ้เหี้ยเนี่ย ไม่ใช่ว่ะ!!!!
 
แล้วก็มาถามอีกว่าให้พี่ชายริกะไปเป็นฝ่ายตัร้ายได้ไหม พี่ชายที่ริกะตามหามาตลอด
 
มึงจะเอาทุกคนออกไปจากชีวิตริกะให้ริกะพึงมึงเหรอไงวะ!!
 
ริกะอาจจะคิดเกรงใจมึงที่เป็นเพื่อนตั้งแต่ม.1 แต่กูไม่ มึงโนว์ กูไม่!
 
มึง : rikchan รู้จักชื่อแฟนเรายัง
ริกะ : ไม่อะ
มึง : ไม่มีไรหรอกแค่เตือนความจำตัวเองว่ายังไม่บอกใคร
ริกะ : อืม
มึง : พูดอย่างนี้แสดงว่าอยากรู้อะจิ
ริกะ : เปล่าอะ
มึง : 555
มึง : บางคนใน จภ. อยากรู้มั่กๆอย่างเอาเป็นเอาตายเลยละ
ริกะ : อืม 
 
มึงอ่านคำตอบของริกะดีๆนะเว้ย ตรงไหนวะที่ว่าอยากรู้? กูไม่เห็นมีซักที มึงตีโพยตีพายไปเองชัดๆ 
ใครเขาจะไปอยากรู้เรื่องของมึงวะ ห๊ะ?
 
มึง : งั้นเด่วไปแต่งฟิคต่อนะจ๊ะ
ริกะ : อืมๆ
มึง : พรุ่งนี้ค่อยคุยกันใหม่น้า
ริกะ : อะฮะ
มึง : แล้วเจอกานบายจร้า
ริกะ : เจอกัน
มึง : ไปนอนได้แล้วสาวน้อยผู้น่ารักของผม
ริกะ : เหอะๆ
มึง : หึหึหึ
 
ใครวะสาวน้อยผู้น่ารักของมึง มึงอาจจะล้อเล่นก็ได้แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่กูปลื้มว่ะ กูเกลียดแบบเหี้ยๆเลย มีสิทธิ์เหี้ยไรมาพูดจาลามปามเป็นขี้กลากทั้งที่ดูก็น่าจะรู้ว่าเขาไม่ได้อยากคุยกับมึงอะสัด
 
มึงสำคัญเหี้ยอะไร สำเนียกตัวเองหน่อยนะ พี่ชายริกะคือ เคน และน้องที่ริกะรักโคตรๆคือ ไฮ ไม่ใช่มึง 
มึงก็น่าจะรู้ตัวตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว หรือมึงแกล้งโง่อีก
 
เออ แล้วก็อีกอย่างนะมึง เลิกเขย่าหน้าเอ็มริกะเถอะว่ะ มันต้องปิดระบบสั่นทั้งหมดก็เพราะมึงชอบสั่นนั่นแหละ ตอนนี้ถึงมึงจะเขย่าให้คอมมึงฟังมันก็ไม่ตอบมึงหรอก เมลล์ที่มึงทักอยู่เนี่ยลบมึงออกไปจากลิสต์แล้วด้วยซ้ำ เพราะมันแยกเมลล์โรงเรียนกับเมลล์เน็ต ถ้าริกะไม่ออนเมลล์โรงเรียนก็คือแม่งไม่อยากคุยกับเพื่อนที่โรงเรียน มึงโนว์?? มึงควรจะโนว์แล้วอันเดอร์สแตนด้วยนะ
 
สำหรับริกะมึงจำไว้เถอะว่าเพื่อนในเน็ตริกะให้ความสำคัญมากกว่ามึงเยอะ นั่นไม่ได้แปลว่ามึงตามมาเจอบอร์ดที่ริกะอยู่แล้วมึงจะสนิทกับริกะมันมากขึ้นได้ ตราบใดที่มึงังคิดว่ามึงสำคัญกับริกะมันมากขนาดไหน มึงก็ยิ่งไม่มีค่ามากขนาดนั้นแหละวะ
 
ริกะ พิมพ์ไว้ในนี้เพราะกูขี้เกียจเขียนลงไดอารี่ แล้วกูก็จะส่งข้อความทั้งหมดนี้ไปหาแม่งด้วย
อย่าคิดวาจะหยุดกูได้เพราะตอนนี้กูก็ส่งไปแล้ว
 
มึงอะเกรงใจแม่งมากเกินไปสัด